Vorfreud
Jetzt sitz ich am Sunntig bym z'Morge do elai am Tisch. S’isch halt scho gar frieh für e Sunntig, ka jetzt drfür aber eifach myni Gedanke schweife loh. Ich muess unweigerlich an myni Arbetskollege dänke, wo dr Jänner und dr Hornig generell nit so gärn hän und es faszinierend finde, dass ich au däne beide Mönet so vill positivs ka abgwünne. Dass si s’mit däne beide Mönet e bitzeli schwer hän, ka ich aber verstoh. Wär ich ohni s'Fasnachtsgen uf d'Wält ko, würds mir vermuetlich glych go. Aber jetzt sitz ich do am Tisch und bi voller Vorfreud uff d'Fasnacht. Das Joor villicht no e bitzeli meeh als anderi Johr. Das het vermuetlich au mit däm gheime Projäkt z'tue, wo mir zu zweit ufgleist hän und nur ganz wenigi in dr Clique öbbis wüsse drvo. So Arbetsöbe könne halt scho Kreativität uslöse. Und e bitzeli kreativ sin mir denn au gsi. Ich hoff es lauft alles wie plant und es isch pünktligg fertig. Ich bi jo so gspannt uff d'Reaktion vo dr Clique und freu mi aber au wie e glaine Bueb. Aber verzelle was es isch, das tue n’ich do jetzt au nit. Ich will eigentlich numme d'Lüt neugierig mache. Drmit alli e bitz e Fasnachts-Vorfreud könne ha.
Aber jetzt mergg ich, dass ich doch scho e weneli z'lang in minere Gedanggewält versunke bi. Ich muess mi also schleunigscht uff dr Wäg mache damit ich rächtzytig an dr Marschiebig bi. Oh Mischt! Wie foht s'Ohremyggeli widder aah?
Eure Rootsheer
Tags: Fasnacht
